Ik ben er al de hele zomer mee bezig. Elke keer als ik weer in het bos kom, of waar dan ook, ik speur naar de bramenstruiken. Zodra ze bloeien dan moedig ik de bijen al aan. En als de groene vruchtjes verschijnen dan kan ik al zo’n beetje inschatten of het een goed of slecht bramenjaar wordt. Het leek dit jaar veelbelovend en ik had me al verheugd op vele potten jam, een paar potten ingemaakt op brandewijn (heerlijk over ijs en yoghurt) en desserts met aardbeien, frambozen, bessen en zelfgeplukte bramen.
De zomer was op zich goed dit jaar, in het begin veel bloesem, mooi weer, en daarna genoeg regen. Maar helaas te weinig zon. De struiken hingen vol, maar rijp worden: ho maar. Het bleven kleine rode besjes. Waar ik vorig jaar een emmer vol van de struiken plukte had ik nu slechts een paar handjes vol. Het geeft op zich niet, want je bent er toch weer een paar dagen op uit, in de natuur en dat is altijd lekker, maar je hoopt toch op meer.
Ik heb 3 potten jam gemaakt en 1 potje op brandewijn, veel minder dan andere jaren. Nou ja, jammer… maar het is niet anders
