Vrijdagavond ging ik weer eens met Klauwtje mee naar de sportschool. Een half uurtje steppen en daarna een uur in het bubbelbad. Heerlijk. In de kantine even samen een fris wit wijntje en een sigaretje en we zouden net weer weggaan toen we een wijntje kregen aangeboden van een man aan de bar. Leuke vent wel. Hij bleek Mark te heten. Nou ja, om een lang verhaal kort te maken: of we nog even meewilden naar de Minstreel, een café in de stad waar regelmatig blues/folk-achtige bandjes spelen. Er kwam vanavond een aardig bandje volgens hem.
Van mij hoefde het niet, maar Claudia leek het wel leuk. Om geen spelbreker te zijn ben ik maar meegegaan. En ook een beetje om haar in de gaten te houden, want ze heeft een hele lieve vriend en ze is al eens eerder vreemdgegaan met alle sores van dien.
Eenmaal in de kroeg bleek het Mark helemaal niet om Claudia te doen, maar om mij. Een aparte ervaring, want Claudia is veel sportiever, slanker en mooier (vind ik) en ze trekt altijd meer aandacht van het manvolk, maar ik was er wel van gecharmeerd. Aandacht van een leuke man is altijd wel geinig. Zelfs zijn handtastelijkheidjes, waar ik normaal eigenlijk niks van moet hebben, vond ik op dat moment helemaal niet zo erg.
“Ik vind je leuk”, zei hij toen we weggingen, “zullen we eens afspreken?”
Tot mijn eigen verbazing zei ik: “Is goed, bel me maar”, en ik gaf ‘m m’n telefoonnummer.
Hij belde me meteen de volgende dag. Ik heb een date.
