Ik heb hele lieve buren. Echt. Het zijn geen vervelende mensen. Hij is een potige kerel, blond, helblauwe ogen waar hij een beetje simpel uitkijkt, maar hij is heus goudeerlijk. Zij is een Surinaamse en een beetje mollig, maar erg modieus en verzorgd. Ze zijn een jaar of 40 ofzo, ik heb er nooit echt naar gevraagd. Zij is eerder getrouwd geweest en heeft uit dat huwelijk een zoon van 18 die niet meer thuis woont. Samen hebben ze twee jongere kinderen, een jongetje en een meisje. Prachtige bruine kindjes. Zijn ouders waren schijnbaar niet zo heel blij toen hij met een donkere mevrouw thuis kwam, maar tegenwoordig komen ze heel vaak langs voor de kleinkinderen.
Hoe dan ook, afgelopen zomer waren ze op vakantie naar Spanje ofzo. Maakt ook verder niet uit, eigenlijk. Tijdens hun vakantie paste haar oudere zoon Wesley op het huis en de daar aanwezige planten en katten. Dat was niet het allerslimste wat ze hadden kunnen doen. Een jongen van 18 alleen op een huis laten passen die daar niet woont is niet verstandig. Dat heeft verder niets met huidskleur te maken, maar met z’n leeftijd. Wij hebben het als buurt geweten. Elke dag tot diep in de nacht feest met hele harde muziek (nou ja, muziek…), heel veel luidruchtige vrienden en vriendinnen en ga zo maar door.
Toen ze terugkwamen van vakantie heb ik er voorzichtig wat van gezegd. Nou, dat is niet helemaal goed overgekomen denk ik. Weliswaar heb ik niks gezegd van alle roddels in de buurt, dat er drugs zouden worden gedeald en weet ik wat voor onzin, maar gewoon dat het elke avond prijs was. Het viel niet helemaal in goede aarde. Hoe ik het in mijn hoofd haalde om Wesley te beschuldigen van allerlei fout gedrag en meer van die dingen… Ze zijn blijkbaar nog steeds boos op me, want sinds kort is er namelijk in plaats van de oorspronkelijke heg van 1 meter 80 een houten hek van 2,5 meter om onze tuinen te scheiden.
