Elke avond drink ik een glaasje wijn. Nou ja, glaasje… meestal gewoon een fles. Daar voel ik me lekker bij en het is gezond. Rode wijn zit immers vol met anti-oxidanten en vitaminen. En alcohol… en da’s mooi meegenomen. Mijn standaard boodschappenbriefje begint dan ook met “Wijn”.
Wat ik verder ook moet, dat is een zekerheidje. Maar zo heel af en toe komt het voor dat ’s avonds de voorraad op is en mijn dorst nog niet verdwenen. Dan heb ik een probleem. Maarrr… ook daar heb ik een oplossing voor. Ik bel een vriend van me, die is taxichauffeur. Niet om me naar een avondwinkel te rijden, maar om hem een fles te laten brengen. Hij gaat dan langs de avondwinkel en brengt me een fles zonder extra kosten. Dat is natuurlijk erg lief van hem.
Laatst was het weer eens zover dat ik geen fles meer in huis had. Ik belde Frans en een half uurtje later belde hij aan met een fles rode wijn. Mijn redder in de nood. Maar deze keer had ik een extra probleem, ik had geen geld in de portemonnee. Dat was me nog nooit gebeurd.
“Eh… sorry Frans… maar ik heb geen geld in huis”
- “Oh… lullig…”
“Tja… nou… zal ik je maar even pijpen dan?”
Het floepte eruit voor ik er erg in had. Ik zei het uiteraard als geintje maar hij kreeg een kop als een boei. En toen kreeg ik dat ook. Stiekem had hij dus blijkbaar altijd wel gewild… of in ieder geval was het voorstel eventjes serieus in overweging genomen.
Het werd een korte en heel pijnlijke stilte in de deuropening. Gelukkig ging juist op dat moment m’n telefoon. Saved by the bell.
“Nee joh… geintje eh… kom morgen even langs, dan heb ik het wel”.
