Ik snap heel veel schijnbaar vanzelfsprekende dingen niet. Brood bijvoorbeeld. Normaal bruin brood blijft ongeveer 3 à 4 dagen redelijk vers. Ik eet per dag ongeveer 4 sneetjes, dus ik heb 16 sneetjes nodig. Een heel brood heeft gemiddeld 20 tot 24 sneetjes dus dat is te veel. Je kan ook een half brood kopen maar dat is voor de tijdspanne dat het goed is te weinig en bovendien is een half brood duurder dan precies hetzelfde hele brood. Dat snap ik dus al niet. Ik koop dus maar een heel brood en ik hou dan altijd een plakje of 7 over, die je eigenlijk niet meer met goed fatsoen kan eten. Wat ik dus ook niet begrijp dat er geen ¾ brood bestaat. Gewoon normaal brood, geen ingewikkeld meergranen spul met allerlei vage zaadjes, dingetjes en troepjes die tussen je kiezen blijven zitten, maar een drie-kwart brood, ongeveer 16 sneetjes groot.
Het stelt verder niks voor, weet ik wel… maar ik vraag me dat soort dingen af, denk er over na en vind dat er een oplossing voor moet komen. En die vraag ik dan ook gewoon aan de bakker. Die bakt en verkoopt dat spul immers, dus hij gaat erover. Bij uitstek de persoon om het aan te vragen. Hij kwam met de oplossing om een speciaal brood te kopen die hij wel had en die ongeveer 16 sneetjes oplevert in de snijmachine, maar ik wil geen speciaal brood, ik wil gewoon ¾ fijn-volkoren of tarwe-mout brood zonder ingewikkelde toestanden.
Nou, dat kan blijkbaar niet. Dus elke week hou ik ongeveer 14 sneetjes oud brood over. Soms maak ik wel eens wentelteefjes of broodpudding, maar dat doe je ook niet elke week. Heel vaak gaat het oude brood dus naar de hertenkamp/kinderboerderij in het park. Daar heb ik ook wel een verhaaltje over, maar doe ik een andere keer.
[...] speeltuintje een theeschenkerij. Het is altijd een leuk loopje en ik breng er bijna wekelijks mijn oud brood naar [...]
Pingback door Lama « Wilma’s Webblok — zondag, 14 oktober, 2007 @ 15:26