Bij één van m’n favoriete kledingwinkels, een klein boetiekje in het centrum, is het weer eens uitverkoop. Ik hou helemaal niet zo van winkelen om het winkelen, het liefst ga ik alleen en dan slechts als ik wat nodig heb. Maar als ik hoor dat mijn favoriete winkeltje uitverkoop houdt én ik heb wat nodig, dan ga ik wel even kijken. Het is niet dat zij zulke dure of exclusieve merken verkopen, maar wel altijd aparte dingen die je nergens anders ziet. Welnu, ik vond het wel weer tijd voor een nieuwe jas. En verdomd, die hadden ze… Nog eentje die mij stond ook, niet te duur en ook nog leuk was.
Gistermiddag gekocht, en meteen na thuiskomst aangetrokken en mezelf bewonderd in de spiegel. Dat is de lakmoesproef: als ik ‘m thuis nog steeds mooi vind dan knip ik de etiketjes er af en is het echt definitief van mij. Op zulke momenten vind ik het altijd vervelend dat ik alleen woon en mijn nieuwe aanwinsten met niemand kan delen. Dus ik belde Janneke of ze thuis was en of ik even langs kon komen. Dat kon, dus ik op de fiets naar m’n oude buurvrouw.
Eenmaal bij haar stond ik natuurlijk meteen m’n nieuwe jas te showen met uitstrekte armen…
“Mooi”, zei ze, “maar je moet dat etiket er wel afhalen”.
Onder de mouw van de jas bungelde nog een enorm etiket met kortingssticker.
