Vroeger, toen Erik en ik nog klein waren, gingen we in de herfstvakanties vaak logeren bij opa en oma op de Veluwe. Dan gingen we in het bos wandelen en herfstblaadjes verzamelen. Vooral de blaadjes van beuken waren vaak heel mooi met verschillende verkleuringen. De allermooiste namen we dan mee naar huis, legden ze tussen keukenpapier en dan in een boek om te drogen. Het boek ging onderop een stapel. Als we dan rond de kerst weer bij opa en oma kwamen haalden we dat boek tevoorschijn, de blaadjes eruit en gingen we die inplakken in een fotoboek. Op zich natuurlijk een vrij nutteloze hobby maar je kon je er als kind blijkbaar toch dagen mee vermaken.
Waar die albums allemaal gebleven zijn? Geen idee. Ik moest er vandaag aan denken toen ik een boek van mijn inmiddels overleden oma uit de kast pakte en er een gedroogd beukenblad uit dwarrelde. Die zijn we dus ooit vergeten. Maar gelukkig heb ik daardoor de herinnering aan opa en oma en de logeerpartijtjes weer terug.
