Bommelding bij massagebed

Het heet een homograaf. Een woord dat twee betekenissen heeft en op verschillende manieren wordt uitgesproken, maar toch op dezelfde manier geschreven wordt. Niet te verwarren met een schrijver van homo-literatuur of een adellijk persoon die toevallig homoseksueel is. Gisteren kwam ik er weer eentje tegen bij een stukje over de hadj naar Mekka. Ik was op bezoek bij Monique en Mohammed die, hoewel hij geen praktiserend moslim is, toch wat boekjes heeft over de islam. Nu duik ik bij iedereen altijd in de boekenkast om te kijken wat ze allemaal lezen. Ik vind boeken gewoon mooi en ik blader bij iedereen door zijn/haar literatuur.

Enfin, ik bladerde door een boekje over Mekka en ik kwam de zin “De muezzin roept op tot het massagebed” tegen. Ik heb het wel 10x overgelezen. Wat moeten die moslims nou met een massage-bed? Ik begreep er niks van. Ik kon er niet mee overweg. Pas toen ik in de volgende zin het woord “gebed” las begreep ik mijn vergissing. Massa-gebed tegenover massage-bed. Veel contrastrijker kan het niet. Contrast-rijker bedoel ik dus; hoewel een massage-bed bij de hadj mogelijk het werk is van een contra-strijker. Zoals een bommelding. Maar ik weet niet welke misdadiger misdadiger is.

Turks Fruit

Jan Wolkers is dood. Ik weet nog goed dat ik hem las, als maagdelijke puber op de middelbare school, met rode konen van opwinding als hij de seks tussen de Erik en Olga beschrijft. Maar ook de pijn van een verloren relatie en de ellende van de een ziekte, en de tederheid van liefde. Wat het mij vertelde leek zo echt, zo spannend en zo mooi. Dat wou ik ook beleven.

Ik ontmoette leuke jongens, ik ging met ze naar bed, maar elke keer leek het meer alsof ik voor die mannen niet veel meer was dan een gebruiksartikel. Ik vervloekte Jan Wolkers omdat hij het mooier had voorgesteld dan het was. Toen ik Ron ontmoette was het plotseling anders. Hij was er voor mij, hij neukte me niet maar beminde me. Mijn eerdere minnaars waren als Erik in Turks Fruit, die ook neukte voor ’t vergeten van Olga. De jongens wilden mij niet en in gedachten waren ze bij iemand anders. Bij Ron wist ik eindelijk dat Jan Wolkers gelijk had.

En toen werd hij ziek. Hij werd bestraald en zijn tanden werden broos. Gelijk Olga kon en wilde ook Ron geen harde dingen meer eten. En ik was verliefder en bezorgder dan ooit. Ik wilde Turks Fruit beleven en ik heb het beleefd.

Jan Wolkers is dood. Hij leerde me lezen en leven. En hij leerde me ook de dood van een geliefde te accepteren en te beseffen dat de liefde die was voor altijd is, ook al is de ander er niet meer. Ik blijf ook van Wolkers houden.

Dank je wel en rust zacht Jan.

Horoscoop

U bent sterk gericht op uw intellectuele ontwikkeling. Innerlijk voelt u dat u gemaakt bent voor alle soorten werk waarin u uw hersens moet gebruiken. Uw geest is veelzijdig en veranderlijk en tegelijkertijd krachtig en positief ingesteld.

Uw ware aard sluit niet zonder meer aan bij deze karaktereigenschappen. Op subtiele wijze dwingt het lot u deel te nemen aan activiteiten die niet helemaal passen bij uw mogelijkheden.
U bent vrij meegaand en daarom wellicht wat onduidelijk over bepaalde dingen. Uw ambities blijven steken in uw gedachten, woorden worden wellicht niet omgezet in daden. U redt zich uitstekend zonder materiële rijkdom.

U zet graag dingen naar uw hand. Als u negatieve trekken leert compenseren met uw aangeboren hulpvaardigheid en sympathieke houding, zult u andermans problemen kunnen oplossen en een uitstekend adviseur zijn. Daarmee bereikt u uw hoogste spirituele doel. Het zal uw bewustzijn vergroten en uw blik verruimen.
U bent niet bang om aan te pakken, maar u doet het liefst dingen waarbij u uw verstand kunt gebruiken, dus niet zomaar lukraak routinewerk. U bent vrij zelfstandig, maar uw natuurlijke aard is bij voorkeur ondergeschikt. Laat belangrijke beslissingen maar over aan de autoriteiten en machthebbers.

Nou, wat een fijne algemene wijsheidjes allemaal over mezelf. Daar kan ik het dan mee doen. Mooi hoor. Maar ik denk dat ik maar van sterrebeeld verander.
Grote Beer of Orion ofzo…

Geschiedenis (II)

Toen de wet van Isaac Newton weer werd bewezen in Lockerbie door een vliegtuig en een bom was ik 21.
Toen gezond verstand en een ongedeeld volk sterker bleken dan een muur, prikkeldraad en Schießbefehl was ik 22.
Toen Sadam Hoessein vond dat Irak geen olie genoeg had en ook dat van Koeweit wilde hebben was ik 23.
Toen de Sovjet-Unie plotseling geen unie meer was maar aparte landjes was ik 24.
Toen een Boeing 747 van El Al een mislukte noodlanding maakte in de Bijlmermeer was ik 25.
Toen de Hubble ruimte-telescoop een brilletje kreeg was ik 26.
Toen ik zomaar, plotseling de liefde van mijn leven ontmoette en altijd bij hem wilde blijven was ik 27.
Toen in Srebrenica overste Karremans een schemerlamp cadeau kreeg van massamoordenaar Mladic was ik 28.
Toen er een bommetje afging op de Coca-Cola sportwedstrijden in Atlanta en ik trouwde met mijn lief was ik 29.
Toen China niet langer Brits kon blijven en Hong-Kong aan Beijing werd weggegeven was ik 30.
Toen duidelijk werd dat Bill Clinton pijpen geen sexuele relatie vond was ik 31.
Toen een nieuwe eeuw en een nieuw millennium begon was ik 32.
Toen Al Gore de Amerikaanse presidentsverkiezingen won maar toch geen president werd was ik 33.
Toen de skyline van New York voor altijd veranderde en het mij niks kon schelen omdat ik bang was voor mijn lief die later overleed was ik 34.
Toen ik rouwde om mijn verlies en nog meer levens werden genomen op Bali was ik 35.
Toen Michael Jackson niet langer Peter Pan kon spelen op zijn kinderboerderij was ik 36.
Toen de tevreden roker voorgoed daarmee stopte door een mes van een moslim-idioot op straat in Amsterdam en de oceaan schudde in Azië was ik 37.
Toen de oude Poolse paus ging ontdekken of hij daadwerkelijk iemands plek had bekleed was ik 38
Toen we alweer een nieuw kabinet Balkenende kregen en ik mijn leven als schrijfster begon was ik 39.

Benieuwd wat er komend jaar allemaal gaat gebeuren…

Nieuwe jas

Bij één van m’n favoriete kledingwinkels, een klein boetiekje in het centrum, is het weer eens uitverkoop. Ik hou helemaal niet zo van winkelen om het winkelen, het liefst ga ik alleen en dan slechts als ik wat nodig heb. Maar als ik hoor dat mijn favoriete winkeltje uitverkoop houdt én ik heb wat nodig, dan ga ik wel even kijken. Het is niet dat zij zulke dure of exclusieve merken verkopen, maar wel altijd aparte dingen die je nergens anders ziet. Welnu, ik vond het wel weer tijd voor een nieuwe jas. En verdomd, die hadden ze… Nog eentje die mij stond ook, niet te duur en ook nog leuk was.

Gistermiddag gekocht, en meteen na thuiskomst aangetrokken en mezelf bewonderd in de spiegel. Dat is de lakmoesproef: als ik ‘m thuis nog steeds mooi vind dan knip ik de etiketjes er af en is het echt definitief van mij. Op zulke momenten vind ik het altijd vervelend dat ik alleen woon en mijn nieuwe aanwinsten met niemand kan delen. Dus ik belde Janneke of ze thuis was en of ik even langs kon komen. Dat kon, dus ik op de fiets naar m’n oude buurvrouw.

Eenmaal bij haar stond ik natuurlijk meteen m’n nieuwe jas te showen met uitstrekte armen…
“Mooi”, zei ze, “maar je moet dat etiket er wel afhalen”.
Onder de mouw van de jas bungelde nog een enorm etiket met kortingssticker.

Geschiedenis (I)

Toen Jackie Kennedy en Aristoteles Onassis de nagedachtenis van JFK bezoedelden en Maria Callas een zelfmoordmotief gaven was ik 1.
Toen de aantrekkingskracht van de maan best groot bleek en Neil Armstrong als de eerste aap op de maan liep was ik 2.
Toen Pol Pot met het planten van lijken in plaats van rijst zijn boerenrepubliek begon was ik 3.
Toen Groot-Britannië besloot dat ze toch een beetje bij Europa hoorden was ik 4.
Toen Israel niet aan de Olympische Spelen van München mee mocht doen van de Palestijnen was ik 5.
Toen de democratie in Chili eindigde en Salvador Allende zichzelf vermoordde was ik 6.
Toen Richard Nixon zei dat hij geen schurk was maar wel vaarwel zei tegen het presidentschap was ik 7.
Toen Suriname van Paramaribo naar de Bijlmer werd verplaatst was ik 8.
Toen er toch wat losgeld in de broekzak van Prins Bernhard werd gevonden dat hij van Lockheed had gekregen was ik 9.
Toen Groningen onbereikbaar was per spoor omdat er weer een trein was gekaapt was ik 10.
Toen er in één jaar 3 pausen waren waarvan er eentje werd vermoord was ik 11.
Toen in Iran de ayatollah aan de macht kwam en niet zo diplomatiek bleek was ik 12.
Toen John Lennon er achter kwam dat de boodschap “love & peace” niet bij Mark Chapham was aangekomen was ik 13.
Toen Charles en Camilla met Diana trouwden was ik 14.
Toen Argentinië en Engeland besloten om gezamenlijk de Falklands op de kaart te zetten was ik 15.
Toen de Russen 269 Koreaanse spionnen in een passagiersvliegtuig neerschoten was ik 16.
Toen Stefan van den Berg op een plank met een zeil een gouden medaille won was ik 17.
Toen mosterd na de maaltijd voor Ethopië werd bezongen op een groots Live Aid concert was ik 18.
Toen sla werd verboden omdat er een kerncentrale in de Oekraïne was ontploft was ik 19.
Toen in Zeebrugge een bootje zonk omdat de iemand vergeten was de deuren dicht te doen was ik 20.

 

(wordt vervolgd…)

Eekhoorntjesbrood

Omdat het gisteren (en vandaag alweer!) zulk mooi weer was ben ik gewoon een heel stuk gaan fietsen. Heerlijk. Ik had geen bestemming, gewoon peddelen… De stad uit, de weilanden in en uiteindelijk kwam ik uit bij het bos en daar ben ik afgestapt om een stukje te wandelen. Lopend zie je toch meer van de natuur. Er waren meer mensen er op uit. Het was eigenlijk heel erg druk in het bos met al die gezinnetjes met kinderen en honden. Niet erg verder, maar het leidt wel af.

Maar ik ken in dat bos gelukkig ook achteraf-paadjes en stukjes waar verder nooit iemand komt. Achter de zandverstuiving, ver weg van de doorlopende bospaden komen niet zoveel mensen. En daar zag ik een heel stuk bodem dat helemaal vol stond met eekhoorntjesbrood. Onaangevreten nog, helemaal gaaf. Ik heb er een aantal geplukt en mee naar huisgenomen. Ze zijn heerlijk bij een biefstukje of in een pastasaus. Nu ben ik helemaal niet zo’n paddestoelenkenner, dus als ik morgen ziek of dood ben dan heb ik de verkeerde geplukt. Maar dat risico wil ik wel lopen. Nu eerst naar de slager voor een mooie biefstuk.

Lama

Aan de andere kant van de ringweg ligt het park met een hertenkamp annex kinderboerderij. Het stelt verder niet zo vreselijk voor, maar er loopt wat kleinvee, er is een volière met sierkippen, een eendenvijver, een speeltuintje en een theeschenkerij. Het is altijd een leuk loopje en ik breng er bijna wekelijks mijn oud brood naar toe.

Zo soms strooi ik het uit bij de eendenvijver maar meestal geef ik het aan de hertjes. Die eenden krijgen vaak genoeg en de bokjes, geitjes en schapen waar de kinderen bij mogen, worden ook de hele dag door al verwend, denk ik dan. Sinds kort hebben de hertjes in hun weide ook een kleine alpaca en een grote zwarte lama lopen. Het is een heel mooi beest hoor, met hele grote ogen en mooie dikke vacht. De hertjes schijnen hun medebewoners niet erg te vinden, maar ik wel. Want wat gebeurt er als ik kom met mijn zak oud brood? Die lama komt vooraan staan, duwt alle hertjes weg en claimt alles. Dat vind ik niet eerlijk.

Dus tegenwoordig doe ik het zo: ik snij het meeste oude brood in kleine stukjes en laat een paar plakken heel. Die grote stukken zijn voor de lama en de die kleine stukjes strooi ik ver weg van de lama zodat ook alle hertjes tenminste een beetje krijgen. Anders is het zielig.

Arc of the curve

Van een vriend heb ik een nieuw liedje gekregen en die vind ik zo mooi, dat ik de hele dag niets anders in m’n kop heb. Het kriebelt gewoon in m’n buik. En de tekst is ook zo prachtig…

 

Do you remember the magic of the moment,
when forever was only words away
When we believed everything was certain,
all we had to do was fulfull promises we’d made
Cherish hope between us and our dreams were always safe
We’d always be together and in that I had my faith
I put a ring upon your finger and that smile upon your face
And I told you that I couldn’t love you more
And we longed for the arc of the curve
We launched on the arc of the curve
We touched the stars

The fairy tale, the breathless rush of romance,
If love is blind then I will never see again
When we awoke the spell remained unbroken
Our souls entwined, in afterglow, you held my beating heart
Blew away my shadows, you kissed the tears from my eyes
And you told me that you couldn’t love me more
We sailed on the arc of the curve
We flew on the arc of the curve
And touched the stars

The days are long the nights are longer,
In every minute there’s a thought of you,
I can’t forget the magic of the moments,
I stare into the mirror to pretend I’m not alone
It takes everything I have not to call you on the phone,
Just to tell you that I couldn’t love you more,
That I’m lost on the arc of the curve
Careering on the arc of the curve
Crashing on the arc of the curve
This arc of the curve

I could never contemplate that you would ever walk away

© Fish

Uitstrijkje

Het was weer eens zover. Ik zie er altijd als een berg tegenop om het te laten doen, ondanks dat ik weet dat erg belangrijk is en dat eigenlijk ook gewoon moet, maar het blijft een genant onderzoek, het 5-jaarlijkse uitstrijkje. Het stond weer eens gepland afgelopen week. Het begint er al mee dat je daar beneden superschoon wilt zijn. Ik ben werkelijk een week van te voren al aan het schrobben. En dan scheren. Normaal doe ik daar niet zo aan, ik vind het toch teveel gedoe, en wat groeit dat groeit, maar je wilt voor je dokter toch een beetje verzorgd zijn dus je gaat in elk geval de boel netjes maken.

Dan moet kiezen wat je aan doet. Ook al kun je je privé uitkleden, de dokter ziet toch wat je draagt. Sexy lingerie is niet aan de orde, maar een ordinaire Wibra-onderbroek kan ook niet. En het stelt niks voor, op zich… Maar toch.
Je ligt toch op de onderzoekstafel, met de benen wijd op die achterlijke steuntjes, in de meest kwetsbare positie denkbaar en de dokter gaat in je meest intieme lichaamsdeel zitten roeren. Het is niet niks. Het ergste is nog wel…. ik vind die eendebek eigenlijk ook gewoon wel een beetje lekker. Het glijdt naar binnen als een enorme pik… Ik kan er niks aan doen, maar ik word er toch een beetje geil van. Heb ik ook altijd al gehad bij inwendige onderzoeken. En dat vind ik zo stom van mezelf. Ik vind het ook zo erg voor de vrouw van de dokter. Ik ga toch heel eventjes vreemd met haar kerel, ook al blijft hij professioneel en doet hij gewoon wat hij moet doen.