Foutparkeerders

Het parkeerterrein bij het winkelcentrum van de buurt is heel groot. Er kunnen minimaal een paar honderd auto’s staan. Eigenlijk idioot groot voor die paar winkels maar goed, de gemeente zit blijkbaar goed in de ruimte. En zo’n plein is altijd handig voor festiviteiten, kermis en ’t wordt ook gebruikt door een aantal truck-chauffeurs. Plek genoeg.

Heel soms, als het druk is, op koopavonden bijvoorbeeld, dan is het parkeerterrein vrij vol. Vooral aan de kant van de winkels, want iedereen wil blijkbaar zo dicht mogelijk bij de ingang van de winkels parkeren. Dat snap ik wel, die behoefte heb ik zelf ook, maar als dat niet lukt dan zoek ik een plekje verderop. Niet iedereen denkt zo. Gisteravond was het koopavond en weer behoorlijk druk. En ja, je kunt erop wachten, dan zijn er weer van die asocialen die op de stoep voor de winkels gaan parkeren, een dikke gele streep op de trottoirband ten spijt. Ik kan me daar heel kwaad om maken, vooral omdat er aan de achterkant van het parkeerterrein nog plek zat is.

Ik zag het weer gebeuren en siste de uitsteppende automobilist die zo parkeerde toe: “Aso! Te beroerd om een paar meter te lopen…”
Nou dat heb ik geweten…
Zonder wat te zeggen haalde hij uit en gaf me een klap op m’n gezicht. Ik was totaal verbouwereerd. Het deed niet zozeer pijn want zo hard sloeg hij niet, maar ik was figuurlijk eventjes helemaal lamgeslagen. Hij wou me nog meer klappen geven maar hij werd tegengehouden door een toevallige voorbijganger. Het werd een heel tumult en ik heb me als een viswijf gedragen. Schreeuwen en schelden terwijl die vent werd tegengehouden door die andere man. Nou ja, het was een scene van jewelste.

Ik heb vanmiddag aangifte gedaan. Daarbij kwam me mijn geheugen voor nummerborden goed van pas. Vroeger op vakantie deed ik met mijn broer op de achterbank altijd nummerbord-spelletjes op de Duitse autobahn. En ik heb ook even bij de politie uitgelegd dat ik ontzettend tegen verkeersboetes ben, maar dat soort foutparkeerders een boete van € 1000 verdienen.