Vandaag even geen stukje. Ik ben gisteren en vandaag weg geweest en had voor vandaag niks voorbereid en ik heb er nu geen zin meer in en ik ben beetje chagrijnig. Zal wel door de ongesteldheid komen en de kater (of een combinatie) of iets in die richting. ‘k Weet het niet. Nu ga ik op de bank hangen en niksen. Morgen weer verder, dan heb ik wel weer wat leuks, hopelijk.
Maarten: zet er maar een leuk liedje van youtube onder of zo, dan staat er toch wat.
Een liedje…
arc of the curve / armistice day blog wordpress / chocoladeletters / foto van m’n ex meisje / eten bij glasbak almere / wat is anijsmelk / waxinelichtjes albert heijn / england sportschool / rode vuilniszakken / armistice 14-18 / menin poort / foto’s van stamppot boerenkool / zopf brood / ONDERZOEK DOKTER UITKLEDEN / een wijntje is dat nou zo erg / eventjes pijpen / etiquette ontmoetingen / stamppot boerenkool oma / boerenkool schoonmaken / Frau stanglmaier / herfstblaadjes / neuken met wilma / vuilniszakken onder de mayonaise / stop doorgeslagen / anijsblokjes kind / sneetjes heel brood / onderzoekstafel “benen wijd” / wilma put / eekhoorntjesbrood / schoonheid vroeger / films van m`n ex / wilma de 15 beste van / etiquette thee / wilma stoel / meel rijzen / neukende dieren / vlechten 4 strengen / springbalsemien / wilma de 15 beste van wilma / wilma,s kapsalon / neukende weduwen / huurhuisjes in mekka / bijlmer massage / gist drinken / ochtendjas tijgerprint / recept bapao vietnamees.
Zomaar een selectie zoektermen in google en andere zoekmachines waarmee dit weblog zijn gevonden. WordPress houdt dat blijkbaar allemaal bij. Maarten liet het me zien en ik heb onder de tafel gelegen van het lachen. Van sommige zoektermen snap je heel goed waar de zoekers naar hebben gezocht en is het ook begrijpelijk dat zij hier uitkwamen. Van andere zoektermen snap je het totaal niet… en eerlijk gezegd wil je ook niet weten wat ze dan eigenlijk wél zochten. Ik heb alle woordjes in de zoektermen wel gebruikt in m’n stukjes, maar ik begrijp bijvoorbeeld absoluut niet wat ik me moet voorstellen bij “eten bij glasbak Almere”.
Nou ja, dit stukje is niet bedoeld om iemand belachelijk te maken, maar om de rare manier waarop zoekmachines zoekopdrachten verwerken te laten zien. De mens zoekt voornamelijk intuitief en associatief, de machine ratelt gewoon logisch de zoektermen af. Die discrepantie vind ik toch heel spannend en grappig om te zien.
Toen de wet van Isaac Newton weer werd bewezen in Lockerbie door een vliegtuig en een bom was ik 21.
Toen gezond verstand en een ongedeeld volk sterker bleken dan een muur, prikkeldraad en Schießbefehl was ik 22.
Toen Sadam Hoessein vond dat Irak geen olie genoeg had en ook dat van Koeweit wilde hebben was ik 23.
Toen de Sovjet-Unie plotseling geen unie meer was maar aparte landjes was ik 24.
Toen een Boeing 747 van El Al een mislukte noodlanding maakte in de Bijlmermeer was ik 25.
Toen de Hubble ruimte-telescoop een brilletje kreeg was ik 26.
Toen ik zomaar, plotseling de liefde van mijn leven ontmoette en altijd bij hem wilde blijven was ik 27.
Toen in Srebrenica overste Karremans een schemerlamp cadeau kreeg van massamoordenaar Mladic was ik 28.
Toen er een bommetje afging op de Coca-Cola sportwedstrijden in Atlanta en ik trouwde met mijn lief was ik 29.
Toen China niet langer Brits kon blijven en Hong-Kong aan Beijing werd weggegeven was ik 30.
Toen duidelijk werd dat Bill Clinton pijpen geen sexuele relatie vond was ik 31.
Toen een nieuwe eeuw en een nieuw millennium begon was ik 32.
Toen Al Gore de Amerikaanse presidentsverkiezingen won maar toch geen president werd was ik 33.
Toen de skyline van New York voor altijd veranderde en het mij niks kon schelen omdat ik bang was voor mijn lief die later overleed was ik 34.
Toen ik rouwde om mijn verlies en nog meer levens werden genomen op Bali was ik 35.
Toen Michael Jackson niet langer Peter Pan kon spelen op zijn kinderboerderij was ik 36.
Toen de tevreden roker voorgoed daarmee stopte door een mes van een moslim-idioot op straat in Amsterdam en de oceaan schudde in Azië was ik 37.
Toen de oude Poolse paus ging ontdekken of hij daadwerkelijk iemands plek had bekleed was ik 38
Toen we alweer een nieuw kabinet Balkenende kregen en ik mijn leven als schrijfster begon was ik 39.
Benieuwd wat er komend jaar allemaal gaat gebeuren…
Toen Jackie Kennedy en Aristoteles Onassis de nagedachtenis van JFK bezoedelden en Maria Callas een zelfmoordmotief gaven was ik 1.
Toen de aantrekkingskracht van de maan best groot bleek en Neil Armstrong als de eerste aap op de maan liep was ik 2.
Toen Pol Pot met het planten van lijken in plaats van rijst zijn boerenrepubliek begon was ik 3.
Toen Groot-Britannië besloot dat ze toch een beetje bij Europa hoorden was ik 4.
Toen Israel niet aan de Olympische Spelen van München mee mocht doen van de Palestijnen was ik 5.
Toen de democratie in Chili eindigde en Salvador Allende zichzelf vermoordde was ik 6.
Toen Richard Nixon zei dat hij geen schurk was maar wel vaarwel zei tegen het presidentschap was ik 7.
Toen Suriname van Paramaribo naar de Bijlmer werd verplaatst was ik 8.
Toen er toch wat losgeld in de broekzak van Prins Bernhard werd gevonden dat hij van Lockheed had gekregen was ik 9.
Toen Groningen onbereikbaar was per spoor omdat er weer een trein was gekaapt was ik 10.
Toen er in één jaar 3 pausen waren waarvan er eentje werd vermoord was ik 11.
Toen in Iran de ayatollah aan de macht kwam en niet zo diplomatiek bleek was ik 12.
Toen John Lennon er achter kwam dat de boodschap “love & peace” niet bij Mark Chapham was aangekomen was ik 13.
Toen Charles en Camilla met Diana trouwden was ik 14.
Toen Argentinië en Engeland besloten om gezamenlijk de Falklands op de kaart te zetten was ik 15.
Toen de Russen 269 Koreaanse spionnen in een passagiersvliegtuig neerschoten was ik 16.
Toen Stefan van den Berg op een plank met een zeil een gouden medaille won was ik 17.
Toen mosterd na de maaltijd voor Ethopië werd bezongen op een groots Live Aid concert was ik 18.
Toen sla werd verboden omdat er een kerncentrale in de Oekraïne was ontploft was ik 19.
Toen in Zeebrugge een bootje zonk omdat de iemand vergeten was de deuren dicht te doen was ik 20.
(wordt vervolgd…)
Na een maandje webloggen kreeg ik m’n eerste fanmail! Joepie! Ik had al wel begrepen dat ik elke dag een vaste schare bezoekers had, maar mail naar aanleiding van het “webblok” had ik nog niet gehad. Ik ga het niet publiceren want het is privé maar ik was wel blij met de aanmoediging en de opbouwende kritiek. Er stond ook een vraag in die voor iedereen wel interessant is. Die luidt: “waarom heb je bij elk stukje een plaatje van parende insecten?” De vraag is makkelijk, het antwoord moeilijk. Het is eigenlijk heel toevallig zo ontstaan.
Toen mij de vraag werd gesteld waarom ik niet ging webloggen en alles een beetje werd bedacht kwam de vraag al snel op hoe het eruit moest komen te zien, grafisch enzo. Ik weet er verder niet zoveel van, maar ik vond dat het zo simpel en strak mogelijk moest en in 1 consequente stijl. Plaatjes hadden van mij niet echt gehoeven, maar ik werd overtuigd dat plaatjes toch wel leuk zouden zijn. Als eerste hadden we (Maarten, de weblogbeheerder en ik) bedacht dat we een vriendin die kunstenares is zouden vragen om dagelijks een tekeningetje te maken, maar die wilde de verplichting niet aan. Toen moesten we iets anders verzinnen. Het was zomer toen we onder het genot van een wijntje buiten op het terras zaten te praten over ditjes en datjes, en dit weblog en op een gegeven moment werd Maarten geprikt door een mug.
Nu heeft hij een aantal jaar in Ierland gewoond en hij vloekt nog steeds veel in het Engels. “Fucking bugs!” riep hij. En ik kreeg een idee. Neukende beestjes! Jaaaaa! Ik dacht aan neukende insecten en ik wist zeker dat er vast heel veel foto’s van te vinden zouden zijn. Maarten ging zoeken op internet en er waren heel veel… Toen hadden we ons thema. Het slaat eigenlijk verder nergens op, maar het is zoooo mooi, al die instinctmatig parende beestjes. De natuur in die details is zo prachtig. Ontroerend, zoals ik eerder al eens geschreven heb.
Vandaar bij elk stukje: neukende beestjes. Een andere reden is er niet.
“Jij hebt zoveel te vertellen”
“Zoals jij naar de dingen kijkt, zo kijkt niemand”
“De verhalen die jij vertelt, daar moet je iets mee doen. Meid, je bent hilarisch”
“Waarom ga je niet webloggen? Da’s echt iets voor jou!”
Zomaar wat teksten die me zijn toegeworpen van vrienden en vriendinnen. Niet dat ik er op zich wat mee kon, want het zal allemaal wel. Misschien heb ik wel veel te vertellen, misschien is mijn kijk op de dingen wel uniek, misschien ben ik wel hilarisch, maar waarom ‘moet’ ik er wat mee doen? Waarom moet ik überhaupt iets? Wat is webloggen? Wat is dat voor onzin? Ik ben 39 geworden zonder er iets mee te doen, waarom zou ik dat opeens wel moeten?
En dan nog: ik kan dan wellicht leuk vertellen, maar kan ik dat ook leuk opschrijven? Ik kan wel een dagboek bijhouden en ook brieven, onzin-gedichtjes en boodschappenlijstjes schrijven, maar een weblog? Het heeft wat overreding gekost, maar ik heb me laten overhalen om iets dagelijks op het internet te doen. Ik was er nogal bang voor, want wie zit erop te wachten? En daarbij: Heb ik elke dag wel zin? Wil ik dat wel? En dan ook: ik weet niks van internet, ik weet niks van techniek, ik kan amper een mail versturen… Vragen en nog eens vragen.
Gelukkig bood iemand me aan de techniek te doen zodat ik alleen maar stukjes hoefde te tikken en dan zou hij zorgen dat het wel op het weblog komt. Dus hier komt mijn dagelijkse stukje op het internet. Wilma Blok is eindelijk de 21e eeuw binnengehobbeld, zij het in de diligence. Verwacht er niet teveel van, dat doe ik ook niet. Als ik wat te vertellen heb dan komt er een stukje waar ik m’n best voor heb gedaan en anders is het misschien alleen een krabbel, een boodschappenbriefje of een dagelijks ergernisje. Dat is volgens mijn vrienden al genoeg. Dat hoop ik dan maar.
Vanaf 10 september ga ik elke dag los. Aankomend weekend heb ik eerst een feestje op Terschelling dat mijn aandacht nodig heeft. Wellicht schrijf ik er ook wel een paar dingetjes over. We zien wel.
Hier komt mijn eerste bericht. Vanaf 10 september wordt dit weblog dagelijks bijgehouden met berichtjes uit mijn leven.
Tot dan!
